Turkish Journal of Physical Medicine and Rehabilitation 2014 , Vol 60 , Num 1
Increased Calcaneal Spur Frequency in Patients with Obesity and Type-2 Diabetes Mellitus
Aydoğan Aydoğdu 1 ,Halil Akbulut 2 ,Tolga Ege 3 ,İlker Taşçı 4 ,Derun Ertuğrul 5 ,Ümit Aydoğan 1 ,Abdullah Taşlıpınar 2 ,Oktay Sarı 2 ,Alper Sönmez 1 ,Muhittin Serdar 6 ,Kenan Sağlam 2 ,Ömer Azal 1
1 Department of Endocrinology and Metabolism, Gülhane School of Medicine, Ankara, Turkey
2 Deparment of Family Medicine, Gülhane School of Medicine, Ankara, Turkey
3 Department of Orthopedics and Traumatology, Gülhane School of Medicine, Ankara, Turkey
4 Department of Internal Medicine, Gülhane School of Medicine, Ankara, Turkey
5 Deparment of Internal Medicine, Keçiören Research and Training Hospital, Ankara, Turkey
6 Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi, Nükleer Tıp Bölümü, Konya, Türkiye
7 Department of Biochemistry, Gülhane School of Medicine, Ankara, Turkey
DOI : 10.5152/tftrd.2014.21548

Objective: Obesity is a risk factor for calcaneal spur (CS) formation. Diabetes mellitus may contribute to the risk of CS due to the decreased ability of tissue repair and peripheral neuropathy. Thus, we aimed to determine the frequency of CS in asymptomatic obese subjects with and without type 2 diabetes mellitus (T2DM). Also, we tried to find the related factors of CS in patients with T2DM.

 

Material and Methods: Ninety-three obese patients with type-2 diabetes mellitus (T2DM) and 42 obese control subjects without glucose metabolism disturbances were enrolled in the study. A questionnaire was made about the duration of T2DM, age, and occupations of the participants. Physical, laboratory, and x-ray examinations of all cases were made. SPSS 15.0 was used for statistical analyses.

 

Results: Patients with T2DM and control groups were similar in mean age and body mass index (BMI) (p=0.196, p=0.073, respectively). The existence of CS in the T2 diabetic group was significantly higher than in the control group (p=0.023). T2 diabetic patients with CS had significantly higher neuropathy existence, mean age, and BMI than T2 diabetic patients without CS (p=0.001, p=0.016, p=0.043, respectively). There was a positive correlation between the existence of CS and peripheral neuropathy and age (p=0.025, p=0.001, respectively).

 

Conclusion: Increased ratio of CS in obese T2 diabetic patients may be important because of the relation between CS existence and complications of diabetes mellitus. Clinicians should pay more attention to increased frequency of CS in patients with T2DM, to avoid diabetic foot complications and other malformations.

 


 

Turkish

 

Başlık: Obez ve Tip-2 Diabetes Mellituslu Hastalarda Artmış Kalkaneal Spur Sıklığı

 

Anahtar kelimeler: Kalkaneal spur, obezite, tip 2 diabetes mellitus, nöropati

 

Amaç: Obezite, kalkaneal spur (KS) oluşumu için bir risk faktörüdür. Diabetes mellitus ise, doku tamir yeteneğinde azalma ve periferik nöropati nedeni ile kalkaneal spur gelişimi için risk oluşturabilir. Bu çalışmadaki amacımız, tip 2 diyabeti (T2DM) olan ya da olmayan asemptomatik obez hastalarda KS sıklığını belirlemektir. Bunun yanında, tip 2 diabetes mellitus hastalarında KS oluşumu ile ilgili diğer faktörleri araştırmayı amaçladık. 

 

Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, tip 2 diabetes mellitusu bulunan 93 obez hasta ve glukoz metabolizma bozukluğu bulunmayan 42 obez kontrol grubu hasta dahil edildi. Hastaların tip 2 diabetes mellitus süresi, yaş ve meslekleri ile ilgili anket düzenlendi. Hastaların fizik muayene, laboratuvar ve radyolojik değerlendirmeleri yapıldı. İstatistiksel analiz için Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 15,0 kullanıldı. 

 

Bulgular: Tip 2 diabetes mellitusu bulunan hastalarda ve kontrol grubunda ortalama yaş ile Body Mass Indeksleri (BMI) benzerdi (p=0,196, p=0,073). Tip 2 diabetes mellitusu bulunan hasta grubunda kalkaneal spur sıklığı anlamlı olarak yüksekti. Kalkaneal spur ile periferik nöropati ve yaş arasında pozitif korelasyon mevcuttu (p=0,025, p=0,001). 

 

Sonuç: Diabetes mellitus komplikasyonları ile kalkaneal spur mevcudiyeti arasındaki ilişkiden ötürü, tip 2 diabetes mellitus hastalarındaki artmış kalkaneal spur sıklığı önemli olabilmektedir. Klinisyenler diyabetik ayak ve diğer ayak malformasyonları gibi komplikasyonları önlemek amacı ile tip 2 diabetes mellituslu hastalarda artmış KS sıklığına daha fazla dikkat etmelidirler

Keywords : Calcaneal spur, obesity, type-2 diabetes mellitus, neuropathy